Enkelbloemige dahlia's

Enkelbloemige dahlia's hebben één krans lintbloemen rond een open hart. Die lintbloemen mogen elkaar overlappen. Het hart (de schijf) bestaat uit kleine buisbloemen.

Doordat het hart open ligt, kunnen bijen en vlinders goed bij stuifmeel en nectar. De RHS noemt enkelbloemige dahlia's de beste keus voor bestuivers; veel rassen in deze groep dragen bij de RHS het label 'Plants for Pollinators'.

De lage mignondahlia's en veel topmixen horen ook in deze groep. Het zijn geen aparte vormgroepen. Het internationale register noemt ze 'Dwarf Bedder' (meestal niet hoger dan 60 cm) en 'Lilliput' (meestal niet hoger dan 30 cm, met bloempjes van zo'n 2,5 cm).

Wat een keurmeester zoekt: een bloem die van opzij plat is, met een open hart met vers stuifmeel. Eromheen staan regelmatig uitwaaierend acht vlakke, even grote lintbloemen met ronde toppen. De bloem mag er niet gevuld uitzien, en oud stuifmeel wordt afgestraft.

Zijn de lintbloemen over hun lengte opgerold, dan gaat het om een sterdahlia (groep 12). Staat er binnen de lintbloemen een kraag van kleine bloempjes, dan is het een halskraagdahlia (groep 3).

Voorbeelden volgens de RHS: 'Dovegrove', 'Bishop of York' en 'Moonfire'.

Bloemgrootte: meestal kleiner dan 10 cm